Tanrı bana bir melek gönderdiğinde, kan kaybından cehenneme doğru gidiyordum. Onu benim gibi bir adama göndermekle hiçbir işi yoktu. Pembe parıltılarla sarılmış bir güneş ışığıydı, dokunuşu öyle nazikti ki acıtıyordu. O benim hiçbir zaman sahip olmadığım ve hak etmediğim her şeydi. Sokak lambasının parıltısı altında ona çok güzel olduğunu söyleyecek kadar çılgına dönmüştüm. Lanet olsun, söylediklerimi tekrar etmemi istediğinde gülmüştüm bile. Ama sonra bana başka bir şey sordu. Ciğerlerimdeki son nefesini çalan bir şey. Sır tutabilir misin? Günahı olan bir melek. Ölmeme izin vermeliydi.
