"Neticede aşık olan insan anlatmak istiyordu. Sevgisini bir şekilde paylaşmak, içini kemiren bu onulmaz hüznü bağırmak istiyordu. Sanki anlatınca geçecekmiş gibi. Geçmiyordu."
Bazı aşklar, söylenmemiş bir cümlenin içinde asılı kalır.
Hasan'ın içinden çıkamadığı hüzün, bir ömrün ağırlığını taşıyan sessizlikle birleşiyor. Leyla'nın yarım kalan gülüşünde, Murat'ın gölgeli bakışında, kasabanın tozlu yollarında yankılanan kırık bir hatıra.
Askıda Hüzün, geçmişle şimdi arasında salınan bir aşkın, kaçırılmış bir hayatın ve insanın kendine bile söyleyemediği duyguların öyküsünü anlatan bir novella.
Hasan'ın hikayesinde kendi kırgınlığını, kendi ertelediği cümleyi ve kendi gölgesini gören okur; bu uzun öyküyü kalbinde ince bir sızıyla kapatıyor. Yazar Batuhan Turhan, geleneksel anlatı damarını modern bir duyarlıkla birleştirerek, bugünün okuruna hem tanıdık hem taze bir dünyayı kendine özgü bir üslupla sunuyor.
