Meslek hayatım boyunca insanların mutsuzluk hissine ve depresyonuna iyi gelebilecek anlamlar aradım. Sonunda fark ettim ki arayıp durduğumuz anlam, onu kaybettiğimiz yerde öylece beklemeye devam ediyor.
Yepyeni bir kavramla tarif ettiğim bu kayıp anlamı yakalamalarına yardımcı olduğum insanların gözlerinin içi parıldıyor artık.
Onlar aslında mutsuz değillerdi, mutlusuzlardı.
Dünya genelinde çoğunluğun içine düştüğü bir his olmasına rağmen hala adı koyulamamış bir deneyim bu...
Mutlusuzluk!
Anlamı:
Mutluluk yoksunluğu...
Mutsuzluktan çok farklı ama çağımızın en büyük psikolojik virüsü...
Mutsuzluk, değer verip sahip olduğunuz bir şeyi kaybettiğinizde ortaya çıkan işlevsel ve iyileştirici bir duyguyken, mutlusuzluk ise arzu ettiğiniz şeye sahip olamadığınızda ortaya çıkan arsız, işlevsiz ve patolojik bir duygu...
Mutlusuzlukla baş ettiğimiz an, her şey farklı görünecek. Bunun tek yolu hayata yüklediğimiz hatalı anlamları gözden geçirmek.
Anlamları yeniden anlamlandıracağımız bu yolculuğa benimle çıkmaya ne dersiniz?
