İhtilal 1 - Zelzele
O gece yağan yağmur, yer ve göğün yerini değiştirmişti.
O geceden sonra bir daha şafak sökmemeli, güneş doğmamalı, sabah olmamalıydı.
Şafağın geceye karanlıktan daha yakın olduğu saatlerde işlenen bir cinayet, kaderin akışını değiştirdi. Genç bir hukuk öğrencisi olan Zeliha, yaşanmaması gereken bir gecede yardım istememesi gereken bir yabancıdan yardım istediğinde, o gece işlenen cinayetin, o yabancının da onun da hayatını bir çıkmaza sokacağını bilmiyordu. Tıpkı o yabancı adamın, bir komando olduğunu ve kaderinin akışını değiştirdiği gibi, kalbinin atışlarını da değiştireceğini bilmediği gibi.
O gece şafak söktü, gece kayboldu, güneş doğdu ve sabah oldu.
Olmamalıydı.
İhtilal 2 - Zede
Bir kader, bir başka kaderle birleşip düğüm oluşturduğunda, o düğümü ecel bile çözemez.
Yaşam ve ölüm, bir virajda birbirlerine rastladıklarında, muhakkak ikisinden biri şarampole yuvarlanır.
Zeliha, bir şafak vakti hayatına giren Gurur'un karanlığına usul usul kendi renklerini akıtmaya başlar. Şafağın alacalı tonları gibi, Gurur'un karanlığını şafağa boyar. Birbirlerine geri dönülemez bir şekilde aşık olan Zeliha ve Gurur, el ele girdikleri evin kapısının dışında onları bekleyen zifiri geceden bihaberdirler.
Saat sabaha karşı 03.03'ü işaret etti.
Gece ve rüzgarı hissediyordu.
Bu, kurşun askerin tek bacağıyla, dansını sona erdirmiş balerinin kırıklarını toplamak için sürünerek ona ilerlediği ilk andı.
Bu, şafağın zedelendiği ilk andı.
İhtilal 3 - Zerda
Zerda çiçeği, karanlığın izlerini altın bir sevdayla silerken zemheri, zincirlerini zorlayan bir yaratık gibi onları izliyordu.
Zeliha ile Gurur'un aşkı, zerdali çiçeğinin taç yapraklarında saklı bir sırdır; mutluluk, onların ellerinde hem bir anahtar hem bir yara bandıdır. Fakat ufukta beliren gölgeler usulca çoğalır, sinsice birikir. Gölgelerden biri kurşun olup hızla onlara doğru ilerlerken bir diğeri aynı kandan bir düşmana dönüşür, kurşundan önce kalbi deler. Aşkları, her fırtınayı göğüsleyecek kadar güçlü olsa da kaderin çarkı amansızca dönmeye devam eder. Çark durduğunda ortaya çıkacak gerçek, yazın en sıcak günlerini bile zemherinin buz kesen gölgesine mi zincirleyecek?
O olsun, ölüm gelsin, o olsun, her şey yok olsun; o olsun, ben olmasam da olur.
Sadece o olsun. Zeliha olsun. Zerda'm, Zerdali'm, dağda açan yaban çiçeğim, gelinciğim, bir avuç mutluluk bin karış acım, her şeyim.
Bu, kurşun askerin tek bacağıyla, dansını sona erdirmiş balerinin kırıklarını toplamak için sürünerek ona ilerlediği ilk andı.
Bu, şafağın zedelendiği ilk andı.
