İş temposu içinde yaşamla etkili bağ kurma duygusunu yeniden ortaya çıkarın. Çalışma hayatıyla kişisel yaşam arasındaki ilişkiyi daha dengeli bir çerçeveye taşır. İşin yalnızca zorunluluk değil, anlam üreten bir alan olarak da var olabileceğini düşündürür. Günlük uğraşların içinde küçük tatmin alanlarını ayırt etmeyi sağlar. Başarı ve mutluluk arasında yer alan mesafeyi yeniden değerlendirmeye açar. İnsanın kendi temposunu tanımasına ve buna göre hareket etmesine alan bırakır. Hayatın yalnızca sonuçlardan değil, süreçten de oluştuğunu hissettirir. İşi ve yaşamı, aynı çizgide ilerleyebilen bir bütün olarak ele alır.
