Bu kitap, Kabala'yı mistik bir öğreti ya da inanç sistemi olarak ele almaz. Kabala burada, kendi kavramları arasında zorunlu ilişkiler kuran, içsel olarak tutarlı ve kapalı bir sistem olarak incelenir. Amaç, Kabala'nın ne söylediğini değil, nasıl işlediğini göstermektir.
Or, Kli, Reşimo ve Masah gibi temel kavramlar; sembolik anlatılar olarak değil, sistemin işleyen bileşenleri olarak ele alınır. Gelişim, özgür irade ve form eşitliği; ahlaki idealler olarak değil, zorunlu yapısal sonuçlar olarak değerlendirilir.
Bu çalışma, Kabala'yı bilime indirgemez; bilimi de Kabala'yı doğrulayan bir otorite olarak araçsallaştırmaz. Matematik ve sistem dilinden, yalnızca iç tutarlılığı görünür kılmak için yararlanılır.
Sonuçta ortaya çıkan şudur: Böyle bir sistem, kaynaksız olamaz.
Bu kitap inanmayı değil, anlamayı hedefler.
