"Eğer sana benim gözlerimle bakabilseydi senden vazgeçmemi söylemezdi."
Nefret ve iktidar savaşının ortasında doğan bir aşktan daha ümitsizi var mıdır?
Kitana, Zirakov'a döner fakat hiçbir şey bıraktığı gibi değildir. Kalbi kırılmış, terk edilmiş ve kardeşi Armin hariç ailesinin tamamı ona sırt çevirmiştir. Kendi halkı bile onu artık prensesleri olarak değil, Senteria'nın gelini olarak görmektedir. Tüm bu karmaşanın içinde hiç beklemediği haberle sarsılan Kitana'nın yolu, Zirakov'un ünlü ressamı Leonardo Clifford
ile kesişir.
Vincent'in öfkesi herkesi yok edecek, göğü ikiye yaracak kadar güçlüdür. Ruhunu ele geçiren karanlıktaki tek ışık Kitana'ya duyduğu özlemdir. Kendini ihanete uğramış hissetse de verdiği karardan pişmandır ve herkesin ona aksini söylemesine rağmen Kitana'yı Zirakov'dan geri almaya kararlıdır. Bu, Zirakov topraklarını ve gerekirse kendini yakıp kül etmek anlamına gelse bile.
Kaybolmuş Ruhlar Sarayı efsanesi kaldığı yerden devam ediyor.
Sırlar ortaya çıkarken, kan bazen en masumundan akıyor.
"Bir ceylan, aslandan daha tehlikeli olabilir, Kitana. Yeter ki köşeye sıkışsın ve yaşamak için savaşmaktan başka şansı kalmadığını anlasın."
