Hayatı boyunca yalnız ait olacağı bir yuvanın hayalini kuran Eylül Aksoy; o yuvayı bir kaçış umuduyla geldiği kasabada hiç tanımadığı yabancı bir adamın bakışlarında bulduğunda, bunun yarım kalan bir hikayenin ikinci perdesi olduğunu bilmiyordu. Yüzbaşı Yusuf Ali Karan ile karşılaştığı ilk andan itibaren kalbinde hissettiklerinin ne anlama geldiğini düşünmeye bile korkarken, karlı bir gecede karşısına çıkan adam yine karlı bir gecede ansızın çekip gittiğinde Eylül için sanki gökyüzündeki tüm yıldızlar kayboldu. Alaca'ya bahar gelse de Yusuf Ali'nin yokluğunda geçen her gün Eylül için kapkara bir kıştan farksızken yıldızlara emanet edilen hatıralar gün yüzüne çıktığında gök mavisi bakışlı kız ile yuvasını bekleyen çocuğun masalı yeniden başladı. "Hiç hissettin mi bilmiyorum ama gittiğin günden beri seni bekliyorum. Hatta. Sanki çok uzun zamandır seni bekliyor gibiyim."
