Yaralarıyla sevenlerin birbirlerine sığınarak iyileştiği bir masaldı.
Masallar, hep mutlu sonlarıyla bilinirdi. Oysa kimse o masalların karanlık bir yerde başladığını anlatmazdı. Bizim hikayemiz de hiç aydınlığa çıkma ümidi olmayan o karanlıkta belirdi. Bizim hikayemiz. Güllerin içinde değil, kurşunların arasında başladı.
Ceylanı o ormandan koparmak, aslanın gücünü sınamak isteyenler oldu. Onları ayırmak isteyenler bilmiyordu; iki kişi birbirlerinin kaderiyse her koşulda bir araya gelirlerdi. Ceylan ve aslan, tüm imkansızlıklarına rağmen birbirlerine kavuştuklarında anladım ki bazı masalların en büyük mucizesi mutlu sonlarında değil, bir aslanla bir ceylanın aynı hikayede sevdalarıyla yazılabilmesindeydi.
"Bizim masalımız." dedim tebessümle. "Yaralarıyla sevenlerin, birbirlerine sığınarak iyileştiği bir masaldı."
Uyarı: Argo ve küfürlü ifadeler içerir.
