Savaş, ahlakın yüceleştiği ve çöktüğü bir anıdır; etik olanın doğum ve dağılma noktasıdır.
Uzun bir barış döneminin rehavetiyle, kolektif şiddetin artık geçmişte kaldığına, medeniyetin savaşı çoktan yendiğine inandırıldık. Ancak dünyanın pek çok bölgesinde yeniden beliren yıkılmış binalar, yollara dizilmiş cesetler ve sınır boylarına yığılan göçmen kafileleri, modern insanı o unutmak istediği sarsıcı gerçekle aniden yüzleştirdi: Bu defa, bu gerçekten savaş. Peki, yeryüzündeki onca diplomasiye ve yıkım deneyimine rağmen insanlık neden şiddetin cazibesinden kurtulamıyor?
Çağdaş Fransız düşünür Frederic Gros, Niçin Savaş? kitabında bu sorunun yanıtını sıradan bir ahlakçılıkta değil, doğrudan siyaset felsefesinin kalbinde arıyor. Gros; Antik zamanın Hoplit dizilişlerinden modern terör ağlarına, "adil savaş" çıkarcılığından günümüzün kaostan beslenen orantısız yıkımlarına uzanan ürpertici evrimin anatomisini çiziyor. Devletlerin doğuşunu müjdeleyen kanlı zaferleri sorgularken, insan doğasının ulusları felakete sürükleyen o karanlık üçlüsünü (açgözlülük, korku ve kibri) tavizsiz bir netlikle deşifre ediyor.
Barışı kutsadıkça savaşın nasıl daha da kuralsız ve vahşi bir hal aldığını gösteren bu eser, devletlerin ve şiddetin doğasını anlamak isteyen herkesi o kaçınılmaz, huzursuz edici soruyla baş başa bırakıyor:
Fakat hangi barış için savaş?.
