15. yüzyılda menakıbname ve destanlarla başlayan Osmanlı'da tarih yazımı, aynı asırda gazavatnamelerle devam etmiş, esas büyük gelişme ise II. Bayezid'in özel ilgisiyle onun devrinde gerçekleşmiştir. 17. yüzyılda geleneksel tarih kaynağı türlerine ek olarak vekayiname/kronik telifinde artış yaşanmış, ilk sefaretnameler yazılmış, daha fazla siyasetname kaleme alınmıştır. 18. yüzyılda da geleneksel tarih yazımının devamı niteliğinde genel ve özel tarihler kaleme alınırken, gerçek anlamda resmi tarihçilik vekayiname yazıcılığı ile yeni bir formata girmiştir. 19 ve 20. yüzyıllara gelindiğinde ise mevcut kaynak türlerine madeni paralar, arkeoloji, gazete, salname ve ansiklopedik eser çalışmaları da eklenmiştir.
Ülkemizde tarih biliminin önde gelen isimlerinden Prof. Dr. Abdülkadir Özcan'ın hazırlamış olduğu elinizdeki eser, çok uzun yıllara dayanan araştırmaların bir neticesi. Osmanlı Devleti'nde 15-20. yüzyıllar arasında kaleme alınan genel tarihler, vekayinameler, şehnameler, biyografik ve bibliyografik eserler, siyasetnameler ve diğer birçok resmi ve özel tarihi kaynak türünün yüzyıllara göre irdelendiği bu çalışmayla birlikte Osmanlı Devleti'nin tarih yaptığı kadar tarih yazdığı da tüm teferruatıyla ortaya konuyor.
Osmanlı'da Tarih Yazımı ve Kaynak Türleri, genişletişmiş ikinci baskısıyla talebelerden hocalara; araştırmacılardan meraklılara tüm tarih tutkunları için eşsiz bir yol haritası sunuyor.
