"Riitta'nın kitabı, algının gittikçe derinleştiği bir boyutta okurunu yakalıyor. Varoluşta, bitkisel ve hayvansal yaşamla nasıl karşılaştığımızı, zamanı ve mekanı nasıl paylaştığımızı, evrenin büyüklüğünü kendi yaşantımızda nasıl kucakladığımızı anlatıyor. Bu algısal açıklık, toplumsallığın alışıldık düzenini sürekli ihlal ediyor, düşünceyi görünmez olana çekiyor."
