Nietzsche'nin eski arkadaşı Paul Ree'nin ahlakın kökeniyle ilgili kitabına (The Origin of the Moral Sensations) yanıt olarak kaleme aldığı üç denemeden oluşan bu
kitap yazarın en uzun soluklu ve iç tutarlılığa sahip çalışmalarından biridir.Kitabı oluşturan denemelerin üçü de İyinin ve Kötünün Ötesinde'de dile getirilen
Hıristiyan ahlakı eleştirisini daha ileriye taşımaktadır.
"İyi" "kötü" ve "fena" gibi sözcüklerin dilbilimsel analiziyle başlayan birinci denemede Nietzsche "efendi" ahlakı ve "köle" ahlakı dediği iki kavram arasında
karşıtlık kurarak gücün ve eylemin nasıl da sıklıkla yerini edilginliğe ve nihilizme bıraktığını gösteriyor. Suç ve cezanın kökenini irdeleyen ikinci deneme adalet
kavramının nasıl doğduğunu ve bu kavramın içselleştirilmesinin "ruh" denilen şeyin gelişimine nasıl yol açtığını ortaya koyuyor. Üçüncü denemede Nietzsche
çileci ideallerin anlamını çözümlüyor.
Nietzsche'nin niyeti çileci idealleri "köle" ahlakını ya da içselleştirilmiş değerleri bir çırpıda yadsımak değildir; onun temel kaygısı kültürün ve ahlakın ebedi
gerçeklikler olmaktan çok insan yapısı kavramlar olduklarını göstermektir. Ulaştığı yargılara katılabilir ya da katılmayabilirsiniz; ama Nietzsche öylesine
açık seçik ve parlak bir dille yazıyor ki Ahlakın Soykütüğü'nü okurken kendinizi canlanmış ve coşkulu hissedeceksiniz.
