15 yıllık bir zamana yayılan bu mektuplar oldukça coşkun, epeyce duygusal. Kendini bulmaya, hayata tutunmaya çalışan Saliha Scheinhardt ve ona okuyarak, yazarak sağalmayı, sevgiyle direnmeyi öğütleyen Aziz Nesin. Almanya'da ayrımcılık ve ırkçılığın, Türkiye'de askeri tahakkümün yeniden yükseldiği zor zamanlarda, birbirlerinin satırlarından güç alan iki insan. Bu kitapta bir araya getirilen mektuplar Scheinhardt'ın yazar olma, Nesin'in ölüme karşı koyma macerasına tanıklık ediyor.
"Hep yazdım, çok yazdım, her zaman yazdım, binlerce satır yazdım size; acılardan kavrulurken, mide komasında kıvranırken, katıla katıla ağlarken, yelpaze yelpaze kahkahalarla, bazen ve ardı ardına yazdım. Maya piramitlerinden yazdım, Himalayalar'da salt on saniye güneşin doğuşunu görmek için 7.200 metreye, zifiri karanlıkta belime kadar çamur içinde Annapurna'ya tırmanırken yazdım. Yeni bir kitabım çıktığında öyküsünü ilk size anlattım; çaresiz, umutsuz kaldıkça hep yaptığım gibi size haykırdım. Biliyordum, benim koca çınarım sol omzumun üstünden zaten hep beni izliyordu; izliyordunuz, kızıyor, takdir ediyordunuz. Bana hala, bu yaşımda, ömrüm boyunca hiç ama hiç kimseden alamadığım gücü veriyordunuz."
