"kendine kapanan kapıya
öteki için açık bırakılmış camı
bin yıl sonra da o rüzgar ve o kokularıyla
bin yıl öncesinin ruhu dolsun diye, bu işte
suyun kendiliğinden akmaya meyilli olması"
Geçiyordum Gördüm, tekil bir ses yerine çoğalan ve birbirine eklemlenen seslerin şiiri. Akın Yanardağ bu çalışmada, şiiri kapalı bir alan olmaktan çıkarıp, başka metinlerle, başka zihinlerle ve başka imgelerle temas eden bir geçiş alanına dönüştürüyor.
Kitap boyunca Carlos Fuentes, Jorge Luis Borges, Hallac-ı Mansur ve Binali Duman gibi isimlerin metinleriyle kurulan bağlar; onların düşünsel ve şiirsel evrenleriyle girilen diyaloglar, yeni dizelere dönüşüyor. Aynı zamanda şair, izlediği filmlerden süzülen sahneleri, imgeleri ve duyguları da bu şiir dokusuna dahil ederek metni genişletiyor.
Ortaya çıkan şey; farklı metinlerin, zamanların ve seslerin iç içe geçtiği, kolektif bir şiir biçimi. Geçiyordum Gördüm, okuru çoğul bir deneyime davet ederken, geçerken görülenin, görüldükçe çoğalanın ve her okumada yeniden kurulanın şiiri olarak yankılanıyor.
