Şeyhi (ö. 1431): Hakkında yeterli bilgiye ulaşılamayan şairin I. Murad'ın saltanat döneminde, 1371-1376 yılları arasında Germiyanoğulları Beyliği'nin merkezi Kütahya'da doğduğu şeyhülislam ve tarihçi Hoca Sadeddin'in (1536-1599) Tacü't-tevarih adlı eserinde ileri sürülmüştür. Değişik kaynaklarda Sinan, Yusuf Sinan ve Yusuf Sinanüddin adıyla anılmaktadır. Ahmedi, Ahmed-i Dai ve Şeyhoğlu Mustafa gibi şairlerle birlikte Divan edebiyatının kurucularından sayılır. Aynı zamanda göz hekimidir, Çelebi Sultan Mehmed'in gözünü tedavi etmesinin ardından Osmanlı Devleti'nin ilk reis-i etıbbası olmuştur. En tanınmış eseri Harname zarif, nezih ve ironik yapısıyla Divan edebiyatında hiciv ve mizahın benzersiz bir başyapıtı olarak kabul edilir. 126 beyitten oluşan eser Divan edebiyatının en kısa mesnevisidir, buna rağmen bir mesnevide bulunması gereken tevhid, naat, padişaha övgü, konunun işlenişi ve dua gibi bütün bölümleri içerir. Diğer eserleri Divan'ı ve tezkireciler tarafından çok önemli olduğu belirtilen Hüsrev ü Şirin adlı mesnevisidir.
