dün gece anladım aşkım değil göbekbağım olduğunu seni evim sanışım da bu yüzden
dur dedim yara sadece yaradır kendimi iki kişilik sarmayı bilmiyorum zaten
insan kendine sarılabilir bunu kimse söylemedi bilsem beni sev demezdim sarıl derdim yalnızca avunmak çiğ bir fındık gibi diri tutuyor insanı avun madem insanın kendine seslenişi de şefkatle olmalı sevilmek diriltir incirin içindeki arıyı insanın balı kendine
