Ben Mevlana'ya doymadım. Evet, ne yaptımsa doymadım. Mevlana'ya ve Mevlevilere ait eserler yazdım, şiirler söyledim, yine doymadım.
Mevleviliğinin yakın dönem müstesna şahsiyetlerinden Midhat Bahari Beytur Hazretleri'nin Mesnevi-i Şerif'in birinci cildinden 747 beytinin tercüme ve şerhini ihtiva eden bu kıymetli eser; Sertarik Mesnevihan Şefik Can Dede'nin hassasiyetle muhafaza ettiği arşivinde bulunan defterin, yıllar sonra Hayat Nur Artıran tarafından gün yüzüne çıkarılmasıyla kisve-i taba bürünmüştür.
Mesnevi-i Şerif'i "bir altın hazinesi, bir nur hazinesi, bir Allah hazinesi" olarak tavsif eden Midhat Bahari Hazretleri, bu şerhte kendi sözünü Mesnevi'nin önüne geçirmekten bilhassa sakınır. Beyitlerin ahengini, geniş manasını ve okuyucuda hasıl olan ruhani zevki tağyir etmemek için yalnızca lüzum gördüğü yerde söze girer; şerhini mümkün mertebe kısa tutarak okuyucuyu, Hazreti Mevlana ile adeta baş başa bırakır.
Mevlana'ya duyulan derin muhabbetin, Mesnevi'ye hizmet iştiyakının ve bir arifin irfan dünyasının izlerini taşıyan bu eser; yalnızca 747 beytin tercüme ve şerhinden ibaret değildir, aynı zamanda uzun yıllar gözlerden uzak kalmış paha biçilmez kıymette bir manevi emanettir.
Saklı bir cevher misali bu emanetin, nasibini bekleyen taliplerine ulaştırılmasını manevi bir sorumluluk addeden Hayat Nur Artıran'ın samimi gayretinin, incelikli ve titiz bir çalışmanın mahsulü olarak neşre hazırlanan bu kıymetli eseri, ilk kez okurların istifadesine sunmaktan derin bir mesruriyet duyuyoruz.
