Bu çalışma, Orta Çağ Japon Zen manastır kurumu ve keşiş profilini konu edinmektedir. Zen manastırının mimari ve demografik yapısını, Zen keşişinin ritüel rutini ve dış dünya ile ilişkisini incelemektedir. Zen geleneğinin tarihi ve kaynakları ele alındıktan sonra, mekan olarak manastır merkeze konulmuş, ardından bu mekanda ikamet eden keşişlerin hiyerarşik yapılanması incelenmiştir. Odak nokta ise keşişlerin manastırda icra ettikleri ritüeller üzerinden manastır dışı ile kurmuş oldukları ilişkiler bağlamında geçirmiş oldukları dönüşümü ortaya koymaktır.
